Indy en zwemmen. Dat hoort bij elkaar. Het maakt haar niet uit dat de ijspegels aan het dak zitten of dat de mussen van het dak vallen door de hitte.

Zomers, op een warme dag is  het geen enkel probleem. Maar midden in de winter, wanneer er natuurlijk ook nog eens sneeuw ligt en het een paar graden vriest dan hebben Indy en ik een meningsverschil. Het liefst blijf ik ver van het koude water en ijs vandaan. Maar Indy niet. Nee, als Indy de kans krijgt springt ze met een grote sprong in het water.  En ik krijg het dan nog kouder dan ik het al heb wanneer ik haar het water in zie gaan.

Hulphond of niet, Indy is een waterrat die hou ik dus nooit van mijn leven uit het water. Op commando lukt het soms wel, maar wanneer Indy haar “wil”op zwemmen heeft gezet, dan gaat het gebeuren ook.  Dan kan ik roepen en “nee”zeggen wat ik wil, maar madam gaat het water in. En eigenlijk vind ik dat wel wat hebben. Indy kan me zo heerlijk ondeugend aankijken. Al 100 meter voordat we bij het stroompje zijn. Dan komt ze naast mij lopen, kijkt me met pretogen aan en neemt een sprint. Even later hoor ik een harde plons. Indy heeft het water al gevonden voordat ik er ben.

Wat Indy helemaal leuk vindt is voorwerpen apporteren uit het water. En dan maakt het niet uit of ik de bal gooi of dat iemand anders de bal of stok voor zijn/haar hond gooit. Indy gaat er achter aan en een eventuele andere hond heeft het nakijken. Ze is zo ongelofelijk snel in het water. Als een torpedo schiet ze door het water op jacht naar de bal. Is het een lekke bal dan wordt het nog leuker. Indy heeft dikke pret dan. Ze duikt naar de bodem en vist de bal op. Trots komt ze de bal terug brengen.

Indy vermaakt zich ook prima aan de waterkant. Ze voelt waar de stokken op de bodem liggen en probeert ze dan met haar voorpoten naar de kant te krijgen. Is dat gelukt dan vist ze de stok naar boven en rent trots als een aap de kant op en gaat keihard rondjes rennen. Indy is in en om het water weer een hond van 2 jaar in plaats van 6 en half jaar. Op warme dagen brengen we makkelijk een uur of 2 door bij het water, maar Indy zou zelfs in tijden van kou ook het liefst een uur het water in gaan.  Daar is vrouwtje niet zo blij mee. Ik kan me wel warm aankleden ( dikke winterjas met daaronder: warme trui, thermos shirt, trainingsbroek met daaronder een thermobroek en ik zit onder een lekker warm scootkleed), maar een uur in en om het water lijkt me niet verstandig qua gezondheid voor mijn (zee)hondje.

En dan heeft Indy altijd nog een leuke verrassing in petto op de terugweg. Het stroompje is mooi schoon water, maar wij wonen is een prachtige landelijke omgeving, met hele fijne modder sloten…… Natuurlijk moet Indy elke sloot meenemen. Zo hard als ze kan rent ze er door. Met haar kop naar beneden. Ze was zo mooi schoon! Koud, nat en schoon dan.  Na die fijne moddersloten niet meer. Thuis aangekomen had ik een koud, nat van kop tot teen met modder besmeurde, zwarte hond.

Eindelijk! Het is zomer. Indy kan haar zwemhart ophalen. Elke dag is ze bij en in het water te vinden. Wat een plezier. Een tennisbal en een dummie mee. Indy heeft dikke pret. Niet alleen zij geniet. Ik geniet weer van haar. De lol die Indy uitstraalt, heeft ook effect op mij. Wat is de zomer toch een heerlijk jaar getijde.

Veel liefs

Martine en hulphond Indy