Indy en ik, ik en Indy, we horen bij elkaar Indy betekent alles voor mij. Nooit zijn we zonder elkaar. Een leven zonder Indy kan ik me niet voorstellen. Zonder Indy had ik Stichting Kind en Hulphond niet opgericht. Een team vormen met je hond, een maatje door dik en dun. Dat zou ik ook graag zien voor kinderen met een beperking. Het liefst dat kind en pup samen konden opgroeien en leren. Eén hele stap door Indy, één grote rol door mij en Stichting Kind en Hulphond was een feit. Met Indy als voorbeeld voor de kinderen. Maar of Indy er nu zo blij mee is. Ik weet het niet.

Elke keer maar weer een Uk (Uk = pup) in huis. En Indy heeft de taak om dat schattige kleintje mee te nemen in de honden- en de hulphondenwereld. Het gaat om een week of vier. Samen gaan we aan de slag om Uk te leren te vertrouwen op zich zelf.

De eerste nacht. Uk is voor het eerst weg bij de broertjes en zusjes. Wat gaat er allemaal gebeuren? In de hoek achter de bank staat een bench. Indy weet dat Uk er in moet en dat ze mij daarna voor zichzelf heeft. Ze kan dus niet wachten tot de pup in de bench zit. Maar er moet nog geplast worden buiten. Tenminste, het zou heel fijn zijn als dit buiten zou kunnen. Uk in een dag of twee/drie zindelijk krijgen, dat is ons doel. De grote en kleine hebben wat gedaan buiten en Indy sprint naar binnen en staat bij de bench. Daar moet ie in. Ik pak Nutro-Choicebrokjes voor Indy. Uk zit in de bench met een doek ervoor. Indy weet niet hoe snel ze alle taken moet doen en springt op bed. De eerste nacht gaat in. Meestal wordt er de eerste nacht 1 keer geplast door een nieuwe pup. En ja hoor, met Uk was het ook raak. Wat kan zo’n kleintje te keer gaan! Als of er ik weet niet wat aan de hand is. En Indy daardoor helemaal hyper. Ze springt de tuindeur open en blaft de hele buurt wakker. De dagen erna leert Uk veel. Uk gaat mee naar de winkel, naar mijn ouders om kennis te maken met hun honden, er wordt zo nu en dan samen gespeeld met Indy en ik ruim tig keer plas en poep op in huis, waarna Uk eindelijk aangeeft naar buiten te willen om te plassen. Een doorbraak! Indy leert Uk de hondentaal begrijpen. Want kom niet in het werkgebied van Indy. Dat kan ook lastig zijn, aangezien er ook geoefend wordt met Uk. Indy gaat dan meedoen, waardoor Uk aan de kant geduwd wordt door Indy, zo van dat doe ik veel sneller.

In de vier weken, is Uk (hopelijk) een stabiele en zelfverzekerde pup geworden. Uk is er klaar voor om naar zijn nieuwe baasje te gaan. Indy en ik brengen Uk naar zijn nieuwe baasje toe, waar dan ook in Nederland. Samen gaan ze starten met de vooropleiding bij Stichting Kind en Hulphond. Kind en Uk gaan een nieuw leven beginnen en Indy en ik hebben heel even rust. Over een paar week begint het weer van voren af aan met een nieuwe Uk.

Liefs Martine en hulphond Indy