01-10-2011

Soms heb ik dagen dat ik graag zou willen dat het sneller zou gaan. Maar, de laatste tijd zou ik zo graag willen dat de tijd stil zou staan. Dat Indy eeuwig zes jaar zou blijven. Of liever dat we terug konden gaan in de tijd. Dan zou ik samen met Indy twee jaar terug gaan in de tijd. Samen waren we dan een stuk gezonder. Indy was dan lichamelijk weer helemaal gezond en ik zou dan weer een klein beetje mobieler zijn, minder pijn hebben en veel minder medicatie hoeven te slikken. De toekomst zou er dan nog anders voor ons tweetjes en langer met zijn tweetjes uit zien. Nu ook nog wel hoor, maar onze toekomst is nu totaal anders. We zijn nu bijvoorbeeld met zijn drieën thuis. Er loopt een bruine adhd-er rond te stuiteren. Sjors is zijn naam.

6 maanden geleden heb ik de beslissing moeten nemen een toekomstig opvolger te gaan zoeken voor Indy. Ik moest vooruit gaan kijken in de tijd. Indy heeft zo’n zware periode gehad, dat mijn droom in duigen is gevallen. Indy zal niet tot en met haar 10e jaar werken. Gelukkig zal ze altijd bij mij blijven. Eerder dan ik had gepland in mijn agenda moest er een nieuwe bondgenoot bij komen.  Samen zijn we gaan kijken naar meerdere nestjes met de meest leuke puppy’s. Indy heeft mij geholpen met uitzoeken. Zij moet haar goedkeuring geven wat betreft de puppy die in huis zou komen. In die periode ging de tijd mij eigenlijk wat snel, maar misschien moest het zo zijn. Binnen een week was Sjors bij ons in huis. Een kruising Duitse staander langhaar/labrador.

In de tijd daarna, die weer tussen mijn vingers doorglipte, is Indy weer ziek geworden. Gelukkig hebben de specialisten kunnen vaststellen waardoor het komt, maar ze durven haar niet te opereren. Indy zal de rest van haar leven aan een heleboel medicijnen zitten en altijd ziek zijn. Wat lijken we toch op elkaar.  De tijd die ze nog kan werken zal niet lang meer zijn. En dan gaat elke week te snel voorbij. Helemaal met zo’n stuiterbal als Sjors ernaast. Sjors blijkt een hond te zijn die het liefst buiten wil zijn om achter vogels, konijnen, herten en muizen aan te zitten. Ik weet het niet hoor, maar of Sjors Indy op gaat volgen..? Hij is superleuk, grappig en hardleers. Maar vooral een jachthond. Ik ben stapelgek op Sjors, Indy heeft mijn hele hart en Sjors ben ik gewoon heel gek mee, maar zodra we naar de winkel gaan of hij moet iets oefenen dan is hij weg. Gaan we lekker naar buiten, dan is Sjors weer helemaal vrolijk. Dus of Sjors in de loop van de tijd een hulphond wordt? , ik zet mijn vraagtekens erbij.

De tijd gaat snel. Sjors wordt groot, Indy wordt ouder en grijs.  En dan wil de overheid ook nog de hulphonden voor volwassen uit het zorgpakket halen! Zonder mijn maatje en hulphond Indy kan ik niet leven,  maar dankzij Indy kan ik ook zelfstandig wonen en leven. Mocht Sjors in de loop van de tijd geschikt blijken dan kan ik hem, zoals het er nu voorstaat niet bij een hulphondenorganisatie opleiden tot een hulphond met een officiële status!

De tijd gaat snel. veel te snel. Ik wil dat de tijd even stil blijft staan.

 

(Note: Sjors heeft ondertussen een geweldig nieuw baasje. Zijn nieuwe baasje is dierenarts en hij gaat elke dag mee naar haar werk. Sjors let goed op of ze haar werk wel goed doet. Ze wonen met zijn tweetjes in een mooi huis met een grote tuin, waar ook nog kippetjes verblijven. Sjors heeft zijn maatje gevonden. Hij was niet het hondje voor mij helaas. Gelukkig heb ik Ziva gevonden. Zij is wel het toekomstige hulphondje, de toekomstige opvolger van Indy.

De tijd. hij gaat veel te snel voorbij. En soms kan de tijd niet snel genoeg gaan. Het zou fijn zijn wanneer Ziva al wat werk van Indy zou kunnen overnemen, maar ja, dat is nog net een jaartje te vroeg…….