Update: 07-03-2012

Hallo, wij willen ons even voorstellen ons gezin bestaat uit 4 personen en sinds kort aangevuld met 1 geweldige pup Nora.Papa Gerben, Mama

Peggy, dochter Nynke 10 jaar en Zoon Bas van 7. Bas heeft PDD-NOS dit is een autisme spectrum stoornis ook wel informatie verwerking stoornis genoemd, en dit is de reden dat wij sinds 2 weken Nora een hele lieve Golden Doodle puppy in huis hebben. Na heel wat informatie te hebben doorgelezen over wat het effect van een hond op kinderen met autisme kan zijn was onze interesse gewekt. Wij zijn op zoek gegaan naar een geschikte hond voor Bas maar hoe pak je zoiets aan met nul komma nul ervaring weet je niet waar je op moet letten, en na rond zoeken op het internet kwamen wij gelukkig met Martine in contact, na een prettig telefoongesprek nodigde Martine ons uit voor een kennismakingsgesprek om te zien of ze iets voor ons kon betekenen daar ben ik nog steeds dankbaar voor. Het is niet om een hondje in huis te nemen daar moet je goed over nadenken want het moet voor het hondje en kind een succes worden.

Op 29 oktober 2011 zijn wij gaan kennismaken met Nora en wat was ze leuk zo’n klein knuffeltje dan ben je gelijk verkocht maar het draait niet om ons, gelukkig vond Bas haar ook geweldig maar vond het eerst ook een beetje eng gelukkig won zijn nieuwsgierigheid en al gauw was hij Nora ook aan het aaien. Helaas mocht Nora natuurlijk niet gelijk mee we moesten nog 2 weekjes geduld hebben maar het aftellen kon beginnen. 

Op 12 november 2011 mochten we Nora op gaan halen na een lange rit van 2 uur rijden zagen we haar weer terug en alweer flink gegroeid in die paar weken. Na nog wat extra uitleg over de verzorging de eerste dagen mochten we haar meenemen. Ikzelf ben midden op de achterbank gaan zitten met Nora op schoot Bas aan de ene kant en Nynke aan de andere kant het was voor Nora natuurlijk een hele rit zo in de auto zonder haar broertjes, zusjes en mama maar ze deed het fantastisch we hebben 1 keer een pittstop gemaakt voor een plasje en daarna weer verder.

Thuis gekomen kregen we al gauw visite want iedereen was erg nieuwsgierig naar Nora en nadat ze haar hadden gezien was iedereen verkocht ze is ook zo lief met een hoog knuffelgehalte. De eerste nacht is ook erg goed gegaan we zijn er maar 1 keer uit geweest om haar even te laten plassen en daarna ging ze zonder problemen weer in haar bench.

13 november 2011 zijn we met Nora naar Martine in Westerbork gegaan die was natuurlijk ook erg nieuwsgierig naar Nora en naar de reactie van Bas, maar ook Martine was gelukkig erg blij met Nora. Nora heeft ook haar dekje die dag gekregen, de meeste mensen vinden het erg jammer dat ze dat draagt ze ziet er zo knuffeling uit en dan mag je haar niet aanraken, ik moet dan ook regelmatig zeggen Nee niet aanraken sorry.

Wij merken nu al verschil met Nora in huis is het gewoon gezellig en het lijkt wel of Bas zich ook een stukje prettiger voelt en daar is het allemaal om begonnen. We gaan binnenkort aan de training beginnen en hebben er erg veel zin, in er valt nog heel veel te leren wij zullen jullie op de hoogte houden van onze belevenissen.

—————————————————————————————————————————-

Update:

Het is alweer eind februari wat gaat de tijd toch snel ik had allang weer een update moeten schrijven over Bas en Nora, de tijd vliegt als je het leuk hebt!

Nora is inmiddels 5 maanden en wat word ze groot waar is ons kleine knuffeltje gebleven? Nou ja het kleine is eraf maar het knuffelige is gebleven, er word ons regelmatig gezegd wat een knuffelbeest komt die bij de intertoys weg je zou het bijna denken zo ziet ze er wel uit.

Iedere twee weken zijn we bij Martine geweest om weer wat bij te leren en dat is ook echt wel nodig want Nora begint ons hier en daar wel uit te proberen.

Het netjes aan de riem naast je lopen valt nog niet mee  Gerben en ik hebben allebeide pijn in de arm en vingers van het trekken en corrigeren maar de aanhouder wint  het gaat steeds beter, ook vind Nora het geweldig om tijdens het lopen in de riem te bijten  daar zijn wij het natuurlijk niet mee eens.

De mensen kunnen wel denken dat ik niet helemaal wijs ben als ik met Nora loop want je loopt constant tegen haar te praten op een blije enthousiaste manier daar reageert ze goed op. En voor een beloningsbrokje  wil ze ook wel luisteren hoewel Nora op moment Oost-Indisch doof is voor het commando hier, daar maakt ze echt een spelletje van tot vlakbij komen en dan gauw weer wegrennen ze vind het prachtig om los rond te rennen.

Voor ons huis ligt een vijver die de afgelopen weken dienst heeft gedaan als een schaatsbaan Nora vond het prachtig met de kinderen op het ijs te spelen achter ze aan te rennen en glijden dit kon ze uren volhouden, hierdoor was het voor Bas ook leuk om buiten te spelen zolang heeft hij het nog nooit volgehouden.

Nora is ook voor het eerst bij de trimmer geweest niet echt om te knippen maar meer om haar te laten wennen aan de omgeving zodat wanneer het echt nodig is ze daar al een beetje aan gewend is.  Ze is er een uurtje geweest en kwam prachtig gewassen en  geföhnd weer thuis ze had het prima gedaan.

Nora heeft al heel wat tanden en kiezen gewisseld en wij hebben de mazzel dat we er heel veel van terug hebben gevonden en van 1 mooie hoektand hebben we een kettinkje laten maken voor Bas die hij met veel trots draagt.

Gelukkig is haar nieuwe gebit minder scherp  dan de puppy tandjes want we hebben er toch wat kledingstukken met kleine gaatjes aan overgehouden als we weer eens blij begroet werden bleef ze per ongeluk wel eens hangen, verder heeft ze nooit echt bewust wat stukgemaakt, maar nu ze gewisseld heeft probeert ze graag van alles uit zo heeft ze mijn mobiele telefoon al te pakken gehad en belangrijke post verscheurd, dus vanaf nu toch maar goed opletten met wat we laten slingeren.

Update:

Het is inmiddels alweer 2 januari, dus allereerst iedereen een heel gelukkig en vooral gezond 2012 toegewenst. De eerste kerst met Nora is alweer voorbij  en ja alle ballen in de boom hebben het overleefd ze keek er niet eens naar om, en ik twijfelde nog wel of we wel een boom neer moesten zetten.

Het vuurwerk op oudejaarsdag was een ander verhaal Nora vond het maar niks al dat lawaai. ‘s Morgens nog een korte wandeling kunnen maken maar de rest van de dag niet meer naar buiten te krijgen gauw met de staart tussen de benen weer naar binnen.

Uiteindelijk kon ze het niet meer ophouden en heeft een paar plasjes in huis gedaan en ja ook een geurend dampend iets lag op het kleed maar met al dat geweld buiten snap ik het best, gelukkig was de volgende dag alles weer normaal.

We zijn inmiddels van trainster gewisseld en worden nu door Martine zelf begeleid.  Het is een hele rit naar Westerbork voor Bas en Nora  maar ze doen het alle twee heel goed. Martine heeft Bas een soort balletje balletje spelletje geleerd drie bekers op zijn kop met een stukje kaas eronder en dan mag Nora gaan zoeken waar de kaas ligt de bedoeling is dat Nora met haar neus de beker omver duwt hier hebben ze allebei plezier in.

Ook verstoppertje spelen is leuk Bas verstopt zich ergens in de kamer met weer een klein stukje kaas in zijn handje en ik zeg dan “Nora zoek Bas” ze word er steeds beter in en spelende wijs word de band tussen Bas en Nora ook versterkt.

Verder gaat het heel goed met de commando’s zit, lig, wachten en over Nora leert best snel. Bas heeft nu een riem gekregen die hij zelf om zijn middel draagt en met de andere kant aan Nora vastzit zo kan hij zelf veilig met haar rond lopen, niet alleen natuurlijk! Er moet altijd iemand bijzijn die kan ingrijpen waar nodig en als we wat verder gaan bijvoorbeeld naar het dorp dan maak ik nog een riem aan Nora vast die ikzelf vast houd, het vergt wel oefening om niet met zijn allen in de knoop te raken maar dat gaat redelijk.

Bas vind het natuurlijk fantastisch dat hij nu ook eindelijk de lijn mag vasthouden, en het werkt aan twee kanten want Bas kan er nu ook niet tussenuit knijpen wat voor mij erg prettig is.

Update 12 december 2011

Nora is inmiddels bijna 3 maanden jong  en elke dag met haar is een feestje, behalve toen ze vorige week zondag middag begon met braken en niet meer ophield die dag, dan weten wij ook niet wat we moeten dus toch de dierenarts maar even gebeld al is het alleen maar om gerust gesteld te worden. Waarschijnlijk niks aan de hand zei ze gewoon een beetje misselijk niks te eten geven maar wel goed drinken, maar daar dacht Nora toch echt anders over ze wou niks meer dus toch maandag maar even langs bij de dierendokter het bleek inderdaad gewoon een buikgriepje te zijn Nora heeft een prik gekregen tegen misselijkheid en nog druppeltjes voor het eten zodat ze weer gauw kon opknappen.

Martine gaf de tip om Nora gekookte kipfilet met rijst, bruine suiker en een gekookt ei te geven, zodat ze in ieder geval goed ging eten nou dat ging erin als koek. Dit eten beviel Nora zo goed dat ze een klein beetje haar neus ging optrekken voor haar brokjes dat hebben we toch maar even afgeleerd, niet eten? Bak weg straks weer een kans eigenlijk net als met kleine kinderen.

Onze Nora is ook een beetje een diva zijn we achter, want als het regent gaat ze liever niet naar buiten, De regen van boven is tot daar aan toe, maar natte pootjes wil ze niks van weten. Het was ook wel grappig om te zien toen Gerben haar mee naar buiten nam onder de paraplu. Zittend daaronder wou ze best haar behoeftes doen. Hoezo verwent? We zijn ook heel leuk met zijn allen naar de eerste training geweest. Nora mocht eerst even kennismaken met de konijnen die er ook rondliepen dit omdat we zelf ook een konijn in huis hebben en dus eigenlijk ook maatjes moeten worden ben heel benieuwd of dit kan. Eerst wou Nora niks van het konijn weten, maar ondertussen vindt ze hem reuze interessant en is eigenlijk ook een beetje jaloers als het konijn aandacht krijgt. Na deze kennismaking tussen konijn en hond zijn we wat oefeningetjes gaan doen zoals door een hoepeltje stappen en door autobanden stappen Nora deed goed mee en Bas vond het ook prachtig want hij mocht Nora met een brokje in de hand door de oefeningen begeleiden.

Na de buitenoefening zijn we ook nog even naar binnen gegaan voor wat theorie uitleg, dit was voor Bas minder leuk en hij vroeg al vrij gauw of we naar huis gingen. Bas vond de verdere training erg leuk en verheugd zich al op de volgende keer. Sinds een paar nachtjes slaapt Nora bij Bas op de kamer en dit gaat super Bas heeft een hoogslaper dus de bench van Nora staat er mooi onder. Bas durfde nooit zelf uit zijn bed te komen om naar de wc te gaan, want dan is hij bang voor van alles en nog wat maar nu Nora bij hem slaapt gilt hij ons niet meer wakker hij gaat zelf naar de badkamer, want zo zegt hij zelf Nora is er toch!