Mark, een jongen met een niet aangeboren vorm van autisme. Hij is gezond geboren. Elk kind krijgt bij een bepaalde leeftijd de bekende prikken. Mark ook. En daar ging het mis. Mark heeft epileptische aanvallen gekregen, heeft in coma gelegen, en de artsen in het ziekenhuis gaven hem allerlei medicijnen waar hij alleen nog maar zieker door werd. De vooruitzichten waren somber. Mark zou nooit meer echt wakker worden. Gelukkig geloofden zijn ouders dat niet en hebben ze voor hem gevochten. Mark is nu een forse jongen die op zijn manier met een lach door het leven gaat. Wel heeft hij een zware vorm van autisme. Mark kan niet praten, hooguit een aantal woorden. Via een aantal gebaren is er op een eenvoudige manier met Mark een beetje te communiceren. Mark heeft een jongere broer, Rens. Rens staat altijd voor Mark klaar, waar ik veel respect voor heb. Twee jaar geleden is Jip bij Mark, Rens en hun ouders in huis gekomen. Toen nog een lekkere ondeugende pup, nu een heerlijke, grote en ondeugende hond. Jip betekend op een klein gebied voor Mark heel veel, maar op een heel groot gebied voor de ouders en Rens. Waar een grote stap vooruit in is gemaakt, zijn de uitstapjes en vakanties. Het gezin kan nu op een redelijk rustig manier op vakantie. Mark loopt niet meer weg, blijft bij Jip. In dit gezin is dus goed te zien wat het effect is van therapiehond op het hele gezin.

————————————————————————————————————————-

Update 3 december 2011

Rond Sinterklaastijd mogen de kinderen in veel winkels een schoen zetten. Bij ons in het dorp heeft de dierenspeciaalzaak daar een leuke variant op bedacht. Daar mag je de voerbak van je beste dierenvriend zetten.

En dat hebben we dus vandaag gedaan. Mark is vandaag samen met Jip zijn voerbak gaan brengen naar de dierenspeciaalzaak. En misschien komt de Sint deze vullen met wat lekkers. Mark deed het heel goed. Al vond hij het wel wat vreemd om de bak van Jip af te geven in de winkel. Gelukkig hebben we er 2 thuis, want hoe kan Jip anders nog eten? Vanaf dinsdag mogen we de bak weer ophalen. Dat wordt nog spannend. Wat zal de Sint voor onze grote vriend meegebracht hebben? Ook Jip deed het geweldig in de winkel. Als beloning kreeg hij van Mark een pepernoot.

Groetjes,

Mark, Rens, Jos en Anita

Poot en Lik van Jip

update 14-11-2011

Als wij ‘s-morgens bij Jip komen is hij altijd super enthousiast. Maar vanochtend was Mark nog heel erg moe toen hij uit bed kwam. Waarom? Dat weten we niet.

Mark ging gelijk weer op de bank liggen en Jip bleef rustig liggen op zijn kussen. Even later werd Mark wakker, maar was heel verdrietig. Jip stond op van zijn kussen, pakte zijn knuffel die hij van Mark heeft gekregen en legde hem bij Mark neer. Zelf bleef hij rustig naast Mark zitten.

Dat is toch super lief!

Groetjes, Anita

Poot van Jip

Groetjes, van Mark, Jos en Rens

 

Mark en Jip 

De kinderen hebben nu herfstvakantie. Vandaag was het prachtig weer om wat met Jip te ondernemen. Vanmorgen eerst met z’n allen Jip getraind.

En vanmiddag een wandelingetje gemaakt. Mark vond het leuk om de riem van Jip vast te houden. En omdat iedereen zo goed zijn best had gedaan had ik wat lekkers meegenomen.

 

Groetjes, Anita

update:

Jip heeft een kunstje geleerd. Een grote ton, die Rens tot “het schip”heeft benoemd, was nodig bij dit kunstje. Verder is nodig: een lekker beloning, het clickerwoord en een goed luisterende en leergierig hond + een enthousiaste baas. De oefeningen hebben de naam:in het schip en op het schip.

update

Op woensdagmiddag is in Heesch altijd de weekmarkt. Dit is een kleine markt.

Laatst zag ik dat Mark nog wat truien nodig heeft voor de winter. We brachten Rens naar de voetbaltraining en daarna zei ik tegen Mark: “Kom we gaan naar de markt.” In het verleden had Mark altijd een grote hekel aan winkelen. Maar ik dacht ik probeer het toch een keer. Lukt het niet, dan ga ik gewoon direct weer naar huis. Maar Mark was super vrolijk. Hij liep heel goed met mij mee en was super enthousiast.

Toen we een trui hadden uitgekozen op de markt, vond Mark het zelfs helemaal niet erg om de trui ook even aan te passen. Het ging zo goed dat we zelfs ook nog even bij de kaaswinkel naar binnen gingen om een stuk geitenkaas voor Mark te kopen. Ook dat ging heel goed. Mark was heel ontspannen en super lief. De winkelier vond het ook heel erg leuk om Mark te zien. Ik kom namelijk heel vaak in die winkel om voor Mark geitenkaas te kopen. Mark kreeg een stukje kaas van de winkelier en Mark gaf netjes een hand toen we weer verder gingen. We hadden het zo gezellig gehad.

update

Gisteren was Mark weer met zijn trui aan het rondzwaaien. Jip vond dat natuurlijk ook heel erg leuk en pakte de trui af. Voorheen liet Mark het daar dan ook maar bij. Maar gisteren kwam hij mij halen. Hij maakte heel goed oogcontact en pakt mij bij de hand. Ik moest meekomen. Mark nam mij mee naar Jip, en keek heel vragend naar mij. Hij wilde de trui terug. Ik gaf Jip zijn eigen speeltje en Mark pakte de trui.

Maar het mooie van Mark en Jip is toch wel dat Mark nooit boos word op Jip. Ondanks dat Jip wel eens wat afpakt van Mark.

update

Het is heel erg fijn om het dekje van Jip te hebben. Nu zien andere mensen ook dat Jip niet zomaar een hond is. Jip houd zijn dekje prima om. Al meteen vanaf het begin vindt hij het prima om hem om te hebben.

Gisteren zijn we een dagje naar een speelpark geweest. Speelland Beekse Bergen. Daar waren helemaal geen honden toegestaan. Dus het meisje achter de kassa moest eerst even iemand bellen om te vragen of Jip wel mee naar binnen mocht. Omdat het dus een hulphond was, was het geen probleem. Dus maar goed dat we nu het dekje van Jip hadden, anders hadden ze misschien wel moeilijk gedaan. Het ging ook heel goed met Jip. En ook Mark en Rens hadden veel plezier. We kregen ook hele leuke reacties van de andere bezoekers van het park. Op een gegeven moment wilde Rens gaan midgetgolven. Daar heeft Mark niets aan, maar er was ook een rondvaartboot. Dus papa en Rens gingen midget-golfen en Jip, Mark en ik gingen met de rondvaartboot. Mark was heel goed ontspannen. Vaak vindt Mark het best wel eventjes moeilijk.

Op de boot gaan en waar gaat die boot dan weer naar toe? Dat is soms best moeilijk voor hem. Maar nu ging het heel erg goed. Jip ging rustig liggen en Mark genoot van de tocht over het meer. We hadden eerst netjes gevraagd aan de man van de boot of Jip wel mee mocht, maar hij zag al dat Jip een hulphond was en het was helemaal geen probleem. Alleen vroeg hij of ik iets bij me had als Jip eventueel zou moeten poepen. Maar ik had voldoende spullen in mijn tas om dat weer netjes op te ruimen. Bij het verlaten van de boot, haalde de “kapitein” Jip nog even aan en zei: “je hebt het prima gedaan, jij bent erg lief.” Leuk hé!

Zo vroeg er ook nog een man met een zoontje aan mij wat Jip nu precies voor een hulphond is. Ik hen dat dus uitleggen. Tegelijkertijd moest Jip poepen, maar hij deed dat heel netjes heel dicht bij een boom. Die man zei direct: “Laat hem maar even rustig doen. De vuilnisbak staat hier dichtbij. Zal ik het eventjes opdoen of lukt het?” Ik had zakjes in mijn tas, dus ik kon het direct opruimen. Maar ik vond het heel erg leuk hoe die man geïnteresseerd was in de hond. Hij wenste ons nog heel veel succes met Jip en hoopte dat we zeker ons doel zouden halen.” Dat is toch geweldig om zulke mooie reacties te krijgen. Ik heb ook het idee dat we voor Mark, meer begrip krijgen met Jip erbij. En dat is dus ook al een goede vooruitgang.

Heesch, 5 oktober 2010

Gisteren was het dierendag en natuurlijk was er ook een verrassing voor Jip. Mark mocht het kadootje geven. Hierbij werd hij een beetje geholpen door Rens. Gezellig zaten Mark en Rens samen buiten op het bankje. Jip werd geroepen. Omdat Mark niet kan praten, deed Rens het woord. Jip moest gaan zitten en aan Mark een pootje geven. Mark had het kadootje in zijn hand. Daarna hebben Mark en Rens samen het kadootje voor Jip uitgepakt. Een leuke nieuwe bal om te spelen en wat lekkere kauwbotten. Jip was er natuurlijk dolblij mee. En Mark zat heerlijk ontspannen op het bankje te genieten. Hij bleef ook echt een  tijdje heel rustig zitten. Daarna hebben we nog even met Jip getraind en Mark mocht daarbij helpen. Jip moest wat oefeningen doen. Dat ging heel goed. En als beloning mocht hij wat brokjes eten bij Mark uit zijn hand.

d.d. sept. 2010

Sinds  1 mei jl. hebben we voor onze zoon Mark en hulphond, genaamd Jip.

In het begin was het wel weer wennen met zo’n pub van 10 weken in huis.

Maar we waren snel gewend aan het nieuwe dagritme. Want zo’n pub vraagt toch ook veel tijd. Jip voelde zich al snel thuis bij ons.  En ook Mark was er snel aan gewend dat we een nieuw gezinslid hadden. Want net zoals Mark regelmatig moet gaan plassen,moet een hondje ook veel gaan plassen. En Mark heeft regelmatig honger, maar Jip moet ook veel eten en drinken anders wordt hij niet groot.

Nou groot is Jip inmiddels wel. We hebben hem  al veel geleerd. En ook Mark is ontzettend veranderd. In de zomervakantie zijn we een weekje op vakantie geweesd. En Jip ging natuurlijk mee. Dat was wel heel erg spannend. Hoe zou het gaan met zowel Jip als Mark. Nou, het was één groot succes. Mark was heel ontspannen en Jip deed het geweldig goed. Een dagje naar een pretpark was weer echt gezellig. Voorheen kon Mark helemaal uit zijn doen raken als we naar een pretpark gingen. Al die drukte en die grote rijen wachtende mensen. Maar afgelopen vakantie ging het perfect. Mark bleef heel rustig ondanks de grote drukte. En ook Jip bleef heel rustig met al die drukte en herrie.

Verder helpt Mark ook al regelmatig mee met de verzorging van Jip. Hij geeft Jip steeds was brokjes uit zijn hand. Dat gaat heel goed. Jip moet gaan zitten en wachten. Mark krijgt brokjes op zijn hand en doet dan zijn vingers dicht. Als we tegen Jip zeggen: “alsjeblieft”, dan doet Mark zijn vingers open en Jip eet de brokjes uit zijn hand. Ook spelen we met Mark en Jip samen. We gooien een balletjes weg en Jip gaat hem halen. Bij het weggooien van de bal,moesten we eerst Mark helpen. Maar een paar weekjes geleden, pakte Mark de bal uit mijn hand en gooien spontaan de bal weg voor Jip, die er natuurlijk heel enthousiast op af rende.

Maar het meest opvallende aan Mark is toch wel dat hij veel rustiger is geworden. Daardoor lukt het hem ook veel beter om zich duidelijk te maken, ondanks dat hij niet kan praten.

En hij maakt veel meer oogcontact, komt heel veel uit eigen initiatief naar ons toe, om bijv. even te knuffelen of om gewoon maar even gezellig bij ons te zitten. Sinds kort is Jip aan het puberen. Dat is soms toch best wel even moeilijk. Zeker als je eerst zo’n geweldige vakantie hebt gehad en een weekje daarna lijkt het alsof je hond helemaal niet meer wil luisteren. Als we Jip dan even goed duidelijk maken dat we hem zo niet zo lief vinden, dan reageert Mark daar zelfs op. Bijv. als Jip iets afpakt van Mark, dan spreken we Jip even boos toe en geven datgene weer terug aan Mark. Mark heeft dan heel goed in de gaten dat Jip iets fout heeft gedaan en dat we de boos worden. Ook dat is een vooruitgang met Mark. Hij is zich dus ook bewust van wat er in zijn omgeving gebeurd.

Tot zover Mark en Jip.

Mark gaat pups kijken

Zaterdag 20 maart was het dan zover. We ging voor het eerst naar de pups kijken. Het was allemaal heel erg spannend. Voor ons namelijk wat de reactie van Mark zou zijn en voor Rens Spannend om de hondjes nu in het echt te zien. Bij aankomst zag Mark al direct een trampoline buiten staan. Na even iedereen een handje te hebben gegeven , een vluchtige blik op de hondjes te hebben geworpen en nog een  snelle aai, was Mark als een speer vertrokken richting de trampoline. Rens mocht een hondje vasthouden. Dat was natuurlijk geweldig. De pups zijn ook allemaal erg mooi. We zouden er geen keuze uit kunnen maken. Ook Mark gaf geen voorkeur aan. Na een tijdje op de trampoline te hebben gespeeld, ging Mark op verkenningstocht met moederhond Moos achter zich aan. Erg leuk om te zien. Ook de andere hond, een herdershond, had aandacht voor Mark. Wat volgens Jacqueline wel erg bijzonder was. Dus blijkbaar heeft Mark toch iets met honden. Dat zou fantastisch zijn. Toen we richting huiswaarts gingen had Mark nog even een hondje geaaid. Dat ging heel goed . We hadden een hele leuke middag gehad. Mark had zich prima vermaakt en Rens vond het geweldig. Rens kan niet wachten tot het hondje bij ons komt. Iedere dag vraagt hij:”Mama en als er nu geen goed hondje bij zit?”waarop ik dan antwoordt:”Er zitten heel veel goede hondjes bij en de beste is voor Mark.”

Groetjes,

Mark, Rens, Jos en Anita