2011 was het jaar van verandering. Voor ons als gezin was het een hectisch jaar, waarin heel veel gebeurd en gedaan is. Maar ook een bijzonder jaar, in het bijzonder voor Myrthe en Lana.

Myrthe is een meisje van 11 jaar en zit in groep 8 van de basisschool. Lana is een blonde labrador en is oudejaarsdag 2 jaar geworden. En ons gezin bestaat verder nog uit papa, mama, en twee jongens van 18 en 14 jaar.
Sinds een aantal jaar is bij Myrthe de diagnose ADHD en PDD-NOS gesteld. Deze combinatie zorgde ervoor dat Myrthe erg teruggetrokken was en erg onzeker. De wereld was moeilijk te begrijpen. Myrthe was hierdoor niet in staat om voor zichzelf op te komen of haar gevoel te uiten. Ook na diverse trainingen en begeleidingstrajecten waren deze beperkingen nog steeds niet veel verbeterd. Myrthe bleef onzeker en teruggetrokken.
In februari 2010 hebben wij Lana aangeschaft als gewone huishond.
Lana bleek al snel een erg zorgzame hond te zijn, vooral voor Myrthe. Ze waren al snel maatjes. Maar ook dat hielp Myrthe niet veel vooruit. Totdat we op internet een aantal artikelen tegenkwamen over hulphonden. En dan in het bijzonder therapiehonden. Zou dit ons en vooral Myrthe verder kunnen helpen?
Maar dat bleek allemaal niet zo gemakkelijk te gaan. Hulphonden voor kinderen werden door de zorgverzekeringen niet vergoed. Of de wachtlijst was erg lang. Of er waren gewoon geen honden beschikbaar. Na veel rond bellen en zoeken zijn we uiteindelijk bij de Stichting Kind en Hulphond van Martine terecht gekomen. En hier vonden we de oplossing. Misschien kon onze eigen Lana wel opgeleid worden als therapiehond.
Inmiddels was het februari 2011 geworden. Na een intakegesprek bij Martine leek het mogelijk om Lana te trainen als therapiehond. En zo begon de verandering.
Lana is een erg leergierige en intelligente hond. Tijdens een van de bezoeken bij Martine leerde zij Lana in een halfuurtje op commando buigen. Na ieder bezoek was er natuurlijk ook het nodige huiswerk. Lana wilde bijvoorbeeld geen trappen lopen. Met hulp en tips van Martine en veel geduld en oefenen thuis en op straat was dat met een paar weken opgelost.
Na de eerste maanden geregeld bij Martine op bezoek geweest te zijn om Lana te trainen, kwam er eind mei versterking. Martine had een trainer gevonden die om de week bij ons thuis zou komen om Lana en Myrthe te begeleiden bij de training.

En zo zijn we om de week stapje voor stapje door Dico geholpen om Lana op te leiden tot therapiehond. En dat was niet alleen voor Lana hard werken. Ook Myrthe heeft veel moeten leren. Want hoe weet Lana wat ze moet doen. Door het te vertellen op een duidelijke en zekere toon. Myrthe moest dus die onzekerheid laten vallen, wilde ze Lana kunnen sturen. En dat was eigenlijk wel heel lastig.

Inmiddels is het januari 2012. Lana kent een waslijst aan commando’s: van zit en af, tot doggiedance oefeningen, het oppakken en meenemen van dingen, het halen van de krant, etc. En Myrthe is een stuk zekerder van zichzelf geworden. Ze durft meer voor zich op te komen. En samen met Lana kan ze de wereld een stuk beter aan.