Hallo allemaal,

wij zijn papa Han, mama Katja, Selina (8 jaar) en Luca (5 jaar). Onze dochter Selina is door zuurstoftekort bij de geboorte gehandicapt geraakt.  Zij is zwaar spastisch, maar dat beperkt haar humeur niet. Juist niet! Selina is het zonnetje in huis en erg grappig. Zij weet precies wat ze wil en zij is een doorzetter.

Voordat wij bij Martine en Indy  terecht kwamen, waren we op de opendag geweest van de stichting hulphond en daar wist Selina het al zeker dat het een koningspoedel moest gaan worden. Maar bij deze stichting konden we pas terecht als Selina 10 jaar is en dan is het nog een paar jaar wachten. Door een contact op de school van Selina die zelf 2 gehandicapte kinderen heeft en alle 2 een hulphond, kwamen we op het spoor van de stichting kind en hulphond van Martine.

We zijn in de winter bij Martine geweest voor een intake gesprek, en het was eigenlijk de bedoeling geweest om het in het na jaar van 2010 te beginnen, maar wij hadden zo iets van – waarom niet al in de zomer. Dat is veel leuker.  Gelukkig was  er al snel een nest geboren met Koningspoedels. Vanaf dat punt is het snel gegaan. Door de goede begeleiding van Martine hebben we woensdag 23-6 onze Laika gekregen.

————————————————————————————————————————————–

Wat was dat spannend! We konden haast niet meer wachten. En toen kwamen Martine, haar moeder, Indy en Laika. Met minstens een grote tas vol met spullen van en voor Laika.

De eerste nacht was wat onwennig. Laika sliep in de slaapkamer van papa en mama en het naar boven dragen vond Laika maar niets. Laika heeft goed geslapen, echter voor papa en mama was het die nacht wennen om een nieuwe bewoner in huis te hebben.

In de dagen erna zijn we naar elkaar toe gegroeid en hebben vele dingen met elkaar ondernomen. We zijn naar de manege geweest waar Selina paard rijden gaat en we hebben hem mee genomen naar een stuk bos. Hij vond het allemaal prima.

Ook is Laika met zijn hulphond dekje bij de kinderen op school geweest. Selina en Luca zijn super trots op Laika. Iedereen was natuurlijk al op de hoogte. En het ging alles gewoon goed. Het is voor iedereen wel moeilijk om Laika NIET te aaien. Hij is zo lief en aaibaar.

Wij zijn helemaal verliefd op hem. Wij zien dat Laika Luca als speelmaatje aanziet. Met Selina zien wij dat hij veel voorzichtiger mee om gaat. Hij knabbelt zacht op haar hand , waar hij bij Luca speels in de billen “knijpt”.

Overdag slaapt  Laika veel, zeker nu het de afgelopen dagen zo warm geweest is, op de stenen plavuizen van de keuken vloer.

Als we hem overdag uitlaten, kent hij inmiddels al goed de omgeving. De geur sporen zijn nieuw en spannend om te volgen en ja dan kan het wel eens gebeuren dat er aan het eind van een spoor een kat staat met een dikke staart en dat is dan schrikken natuurlijk.

Er zijn natuurlijk ook andere honden in de buurt en dat vind hij soms spannend. Hij heeft ook al met verschillende honden uit de buurt gespeeld en vond het geweldig met hun door het gras te ravotten….

Wij merken dat wij elkaar steeds beter leren kennen en dat Laika zich begint bij ons thuis te voelen. Het is wel nog even wennen om weer zo een klein “kind” in huis te hebben. En het hele dagritme moet weer anders. Maar dat gaat vanzelf naar een tijdje.

Augustus 2010

Tijdens de zomervakantie van de kinderen zijn wij samen met Laika naar het Dolfinarium gegaan. Wij vonden het best spannend. Want bij het Dolfinarium is het altijd druk. Tijdens de schoolvakantie zelfs extra druk.Hoe zou Laika wel reageren? Zal hij bang zijn of overstuur? Immers is hij toch nog geen 5maanden en nog een “kleine” jonge hond. mAan de kassa zeiden ze eerst dat honden niet naar binnen mogen. Maar Laika had zijn hulphonden dekje aan. Toen zij dat hadden gezien mocht hij gewoon mee naar binnen.Wij hebben Laika aan de korte riem gedaan en voldoende beloningskoekjes mee genomen. Laika liep rustig naast ons mee zonder de indruk te maken dat hij bang was. Wij kwamen precies op tijd om in de rij te gaan staan voor de zeehonden show. Ook met al die mensen erom heen was hij niet bang. Hij ging gewoon op de grond liggen en rustig afwachten wat er verder zou gebeuren.  In het begin volgde hij iedere beweging op het podium en was hij erg alert. Hij keek wel wat verbaasd toen hij de zeehonden in het water zag springen.
Maar voor de rest bleef Laika tijdens de show gewoon rustig liggen. Daarna zijn wij nog met de lift naar naar de onderwater aquarium geweest. een ruimte met een grote ruit waar de dolfijnen zwemmen en ook daar met toch veel mensen om zich heen, bleef hij rustig en snuffelde onderzoekend rond. Wij zijn dan ook bijzonder trots op hem.