update: 27-01-2012

Mijn naam is Thom van Weelden en ik ben 9 jaar. Samen met mijn papa, mama (Ron en Angela) en mijn broertje Koen woon ik in Sleeuwijk. Sinds een paar maanden heb ik van mijn papa en mama een hele lieve hond genaamd Mickey gehad. Mickey is geboren op 31 december 2010 en komt uit Drouwen (Drenthe). De fokker Marion heeft hem speciaal voor ons uitgekozen uit het nest. Mickey heeft nog 7 broers en zussen.

Mickey is een zwarte labradoodle. Hij is ontzettend lief en kan al heel goed luisteren. Het is de bedoeling dat Mickey mij gaat helpen met allemaal dingetjes die ik zelf niet zo goed kan. Ik ben namelijk gehandicapt, althans dat zeggen mensen mij. Ik zelf vind dat dus helemaal niet en ben dan ook een heel vrolijk gewoon jongetje. Maar papa en mama zeggen het ook, dus dan zou het wel. Ik kan niet zo goed lopen, schrijven, lezen, knippen, plakken, luisteren, rennen, fietsen, aan/uitkleden, e.d.. Ik loop een beetje als een dronken jongen, maar ik drink echt niet stiekem hoor! En als ik heel moe ben zit ik ook wel eens in een rolstoel als we weg  gaan. Ook kan ik nog niet alle dingen die een jongen van mijn leeftijd moet kunnen. Maar ach, daar heb ik niet zo’n last van. De juffen op school en andere mensen om mij heen vinden dat ik moet leren en luisteren dus dan doe ik dat ook maar af en toe. Ook zie ik geen gevaar en doe ik dingen die eigenlijk niet mogen. Het is de bedoeling dat Mickey mij een beetje gaat helpen om de wereld iets beter te gaan zien en dat ik dingen meer zelfstandig kan gaan doen. Ook zijn mijn oogjes niet zo heel goed, hierdoor zie ik geen diepte. Dingen die op de grond liggen kan ik niet goed zien en val dan ook vaak over de kleinste dingen. Hopelijk kan Mickey deze dingetjes voor mij uit de weghalen als ik ze niet ziet. Ook kan ik dingen die op de grond vallen niet heel goed zelf oprapen, dus ook daar kan Mickey mij mee gaan helpen. Als Mickey een echte goede hulphond is kan hij mij zelfs gaan helpen met uitkleden.

Als laatste heb ik ook nog epilepsie. Dit is iets wat ik zelf wel heel erg vind. Af en toe ben ik namelijk hele dingen kwijt en hoor ik maar half wat mensen zeggen. En ja, dan begrijp ik heel vaak de opdrachtjes niet die iemand tegen mij zegt.

Ik ben heel blij dat ik Mickey heb gehad van mijn papa en mama. Natuurlijk is Mickey ook wel een beetje van ons allemaal, maar het meeste van mij. Mickey slaapt ook gezellig bij mij op de kamer, ik vind dit heel erg leuk en gezellig. Mama brengt hem ’s avonds voor dat zij gaat slapen en ’s ochtends haal ik hem uit zijn bench en dan kroelen we samen even op mijn bed. Ook geef ik hem elke dag eten en zitten we vaak samen televisie te kijken. Ik heb al een keer geprobeerd of hij mijn bril kon aangeven alleen vond mama dit iets minder leuk geloof ik. Voordeel is wel dat ik nu een hele mooie nieuwe stoere bril heb. Maar ja, ik wil ook zo graag dat Mickey net zo’n goede en leuke hulphond wordt als Indy en dacht dat ik zelf hem wel kon trainen.

Binnenkort ga ik dan ook zelf met Mickey allemaal dingen leren samen met Nicole. Zij is onze trainer en komt om de week bij mij thuis om allemaal leuke dingen met Mickey en mij te gaan doen. Ik kan niet wachten tot ze komt, nu nog traint mama namelijk.

Nicole gaat van Mickey een super hulphond maken. Ik zelf ga Mickey leren om een hele lieve hond te zijn voor mij maar ook voor andere.

Volgende keer schrijf ik weer een stukje over Mickey en mij. Nou ja ik, dat doet mama natuurlijk en ik help een beetje met zeggen wat er moet staan.

Groetjes en een pootje van,

Mickey en Thom

——————————————————————————————————————————

Hallo,

Hier weer een kleine update van Mickey en mijzelf.
Het gaat erg goed met Mickey, hij gaat steeds beter luisteren. Helaas gaat het met mijzelf iets minder goed. Ik heb steeds meer moeite met het juist en goed uitspreken van de commando’s. De gebaren gaat ook niet altijd goed omdat mijn handen vaak krampjes hebben. Dus het is nog steeds mama die Mickey samen met Nicole heel veel leren. Gelukkig gaat dit heel goed en luistert Mickey ook goed naar mij en doet echt zijn best om mij te begrijpen.
Samen heel veel kroelen en spelletjes spelen met Mickey vind ik wel heel erg leuk en doe ik dan ook heel vaak. Lekker samen op de bank een DVD’tje kijken doe ik na het school het allerliefst. Als ik niet zo lekker ben voelt Mickey dit heel goed aan en liefst dan het liefst bij mij met zijn kop op mijn schoot.
Mickey loopt de hele dag achter ons allemaal aan en houdt ons allemaal in de gaten. Als we naar het bos gaan is hij continue bezig met ons bij elkaar houden. Dat is best heel vermoeiend voor hem omdat ik niet zo hard loop en Koen juist heel hard kan rennen. Mickey is dan de hele tijd rondjes om ons heen aan het rennen. Ook speelt hij veel met alle andere honden in het bos, maar let altijd op waar wij zijn en blijft het liefst bij ons in de buurt.
Zwemmen is zijn favoriet als het even kan ligt Mickey in het water en haalt dan van alles voor ons op. Ik vind het dan erg leuk om iets te gooien en hem dat te laten halen.
Thuis kan Mickey mijn sokken, broek, e.d al heel goed bij de was leggen als ik dat zeg. Ook kastjes dicht duwen vindt hij super. En als hij ergens mijn sokken vindt komt Mickey ze netjes brengen. Nou ja, netjes soms maakt hij er wel een beetje een spelletje van.
Ook het opspringen gaat erg goed. De laatste tijd springt hij niet meer tegen iedereen op en wacht netjes op zijn aandacht. Alleen als Nicole komt om te trainen wil hij graag haar aandacht en duurt het even voor dat hij rustig wordt. Maar mama en Nicole zijn dan heel consequent hoor.  Ook kan hij al heel netjes op zijn plaats blijven als wij dat tegen hem zeggen.
Mickey is echt een hele lieve, rustige, hond. Hij gaat echt steeds beter luisteren naar iedereen.
Om hen ook te leren omgaan met commando’s met prikkels traint mama ook op het veld met hem. Hij is in het klasje echt de beste hond en kan alles echt al los. En dan moet ik je vertellen dat Mickey de jongste van de klas is.
Ik hoop echt dat ik hem heel snel zelf kan uitlaten en met hem naar buiten kan. Volgens mama duurt dat echt nog wel heel lang. Dus nu laat ik hem dan maar op mijn manier in de tuin en binnen uit. En geniet ik van het samen kroelen. En ik wil Mickey geen dag meer missen. Pas waren wij naar Egypte en miste ik Mickey echt zo erg dat ik allemaal liedjes voor hem had gezongen op mijn DSI.
31 december was Mickey al weer een jaar geworden en dat hebben ze in Nederland gevierd met heel veel vuurwerk voor hem . Bij de oppas had Mickey het echt super gedaan, hij heeft helemaal niet gereageerd op het vuurwerk.
Vandaag gingen we wandelen en liepen langs mannen die aan het zagen waren, ik vond het echt vreselijk harde herrie, maar Mickey ging op zijn gemak erbij staan plassen. Die mannen moesten wel lachen.
Gelukkig maar is Mickey voor niets bang want dan kan hij goed op mij letten en passen.
Dit was het weer even voor nu.

Tot snel!
Groetjes en een poot van Thom en Mickey

14-11-2011

Hallo allemaal,

Daar was ik weer. Het was al weer even geleden dat ik wat heb geschreven over mijn hulphond Mickey en mijzelf. Maar helaas gaat het niet zo goed met mij, althans dat zeggen de dokters. Mijn epilepsie is weer helemaal terug bij af en misschien nog wel verder. De laatste paar weken ben ik dan ook weer heel veel in het ziekenhuis geweest voor allemaal onderzoeken. Aankomende woensdag word ik voor drie dagen opgenomen voor een nieuw soort medicijn via het infuus. Dat vind ik, maar ook mijn papa en mama heel spannend dat een blog schrijven er even bij in is geschoten.

Met Mickey gaat het we heel erg goed. Hij doet het volgens de trainer Nicole super. Hij gaat steeds beter luisteren en doet echt heel hard zijn best. Nu ik zo ziek ben in mijn hoofdje en niet zo goed kan zeggen wat ik wil traint mijn mama voornamelijk met Mickey. Hij luistert wel goed naar mij als ik iets aan hem vraag. Hij weet heel goed dat ik niet zo goed sta op de grond en is dan ook altijd heel rustig bij mij en loopt mij niet omver.

Met mama heeft Mickey nu net geleerd om kastje, lades en deuren te sluiten. Mickey vindt dit echt heel leuk om te doen en doet dit dus ook uit zich zelf. Als er ergens een kastje openstaat dan doet hij het dicht en kijkt dan snel maar mama van “kijk mij eens, knap he”. Puberen kan Mickey ook nog wel een beetje hoor. Af en toe kan hij heel ondeugend zijn. Dan pakt hij snel ons speelgoed waar wij mee aan het spelen zijn en wl dan ook mee spelen. En als wij het dan willen pakken, rent hij snel weg. Nu laten we hem maar gewoon weglopen en roepen we mama of papa. En als mama dan zegt dat Mickey het los moet laten, dan doet hij dit ook meestal keurig.

Mickey is gek op sokken en vindt ze dan ook overal. Ik gooi altijd overal mijn sokken uit en Mickey brengt ze dan bij mama. Knap he, alleen krijgt mama soms de sokken met iets meer dan alleen het bovenste gat .Met Nicole gaan de aankomende weken oefenen met het oprapen en aangeven van sokken, afstandsbediening, speelgoed, broek, etc. Hopelijk gaat hij alles leren op te rapen voor mij. Ik kan dat zelf namelijk niet zo goed.

Ook zijn we vorige week nog naar Martine helemaal in Drenthe geweest. Het was weer supergezellig en ook leerzaam. Mickey had wel per ongeluk een mok met zijn staart kapot gegooid! Zo dit was weer even een up-date over Mickey.

Tot de volgende keer maar weer.

Groetjes en een hele dikke lik van

Thom en Mickey

 

06-10-2011 – update Thom en Mickey

Hallo,

Hier weer even een update van mij en mijn allerliefste hulphond Mickey.

Mickey begint al steeds beter te luisteren. Af en toe is hij wel een beetje stout en doet Mickey niet echt goed naar mij luisteren. Maar als ik dan zeg dat ik hem niet lief vind en ik vraag of hij wil gaan zitten dan doet Mickey dat gelijk. Mickey vindt het erg leuk om dingen te zoeken en aan mij te geven. Als ik mijn sokken of broek weggooi en ik zeg zoek broek en geef broek dan doet Mickey dat heel erg goed. Hij vindt dit ook erg leuk. Wel handig voor mama, want ik gooi altijd overal en nergens mijn sokken neer en nu brengt Mickey ze bij mama. Mickey vindt echt overal sokken van ons, handig hè?

Het favoriete spel van Mickey is op dit moment het verstoppen van dingen en het dan weer zoeken. Eerst laat ik hem netjes zitten en geef een blijf, dan ga ik bijvoorbeeld de beer verstoppen en zeg “zoek beer”. En Mickey vindt hem altijd of dat ik hem verstop in een doos of in de boom. Dit vind ik wel zo knap van hem.

Ook is mama begonnen met het dicht duwen van deuren met Mickey. Dit vindt hij ook erg leuk en had snel genoeg door hoe het moest. Om nu af en toe iets lekkers te krijgen probeert hij het ook zonder commando. Als mama dan aan het koken is en hij ligt op haar voeten, dan duwt hij even snel met zijn snuit tegen het keukenkastje en kijkt vervolgens mama heel lief vragend aan? Als hij dan merkt dat het hem niets oplevert komt hij weer snel lekker bij mij liggen.

Vorige week is Mickey geopereerd, zo zielig vond ik dit. Hij is gecastreerd en hij had een navelbreuk. Helaas bleek het een heel gecompliceerde navelbreuk te zijn. Zijn hele buikwand was slap van binnen en dit had volgens de dierenarts heel verkeerd kunnen aflopen. Maar gelukkig springt en rent Mickey nu weer vrolijk rond. Hij was wel heel verdrietig dat hij heel de dag met een kap moest lopen. Mama heeft toen maar een romper bij hem aangetrokken, hierna werd Mickey met de dag blijer. En na een paar dagen begreep hij dat hij er niet aan mocht zitten en mocht de romper ook uit.

Inmiddels is Mickey ook enorm gegroeid. Hij weegt 30 kilo en heeft een schofthoogte van 64 centimeter. Heel veel mensen vragen mama vaak of dat ze Mickey pokon geeft. Maar dat doet mama niet hoor!!!

Tot de volgende keer weer!

Groetjes van Thom en een poot van Mickey