We zijn weer een paar weken verder en Indy loopt ondertussen weer behoorlijk goed op haar rechter poot. Wat een hectische tijd en wat een stress-periode heb ik achter de rug! Het is gewoon niet leuk als je hondje onder het mes moet. Indy moest er om 09.00 uur zijn. Ik bleef bij haar toen ze onder narcose ging en dan kun je niet anders dan je schatje aan de specialist over laten. Reken maar niet dat ik daar weg ben gegaan. Nee, ik heb gewacht, gewacht en nog eens gewacht. Stel je voor dat er wat mis zou gaan en dat ik dan eerst vanuit Westerbork naar Wilhelminaoord zou moeten! Dat nooit. Wilhelminaoord is een tweedelijns kliniek waar specialisten werken. Hans Nieuwedijk is een chirurg waar ik Indy met veel vertrouwen achterlaat. In het gesprek drie week daarvoor was al besloten dat hij de TTA techniek zou toepassen. Door deze techniek toe te passen zou Indy sneller herstellen en meer kans hebben om toch weer te kunnen werken als hulphond ( na de operatie van haar linkerknie) Voor meer informatie over deze techniek en over de Tweede lijn kunt u op de volgende link klikken: Wilhelminaoord, TTA Techniek

De operatie heeft ruim drie uur geduurd en daarna heb ik nog een paar uur moeten wachten. Op een gegegeven moment hoorde ik een boel gejank. Het ging mij door merg en been. Gelijk wist ik dat het Indy was. Het liefst was ik naar haar toe gereden. Mocht niet. Ik kon zeggen wat ik wou ( uit ervaring weet ik namelijk dat Indy gelijk weer rustig zou zijn wanneer ik bij haar ben), ze lieten me niet bij haar. Indy kwam heel vervelend uit de narcose. De reden is dat Indy daarvoor al morfine kreeg voor de pijn. Tijdens de operatie krijgen honden ook morfine en andere medicijnen. Dit werkt bij Indy nadelig bij het uit de narcose komen. s’Avonds werd ze pas weer helemaal rustig. Om 16.00 uur mocht ik haar eindelijk weer mee naar huis nemen. Met haar poot in mooi blauw verband gewikkeld  werd ze in de auto getild. Indy, eigenwijs als ze is, moest en zou natuurlijk precies op de geopereerde kant liggen. En dat ging niet! Ik helemaal in de stress.

Wonder boven wonder liep ze de volgende dag al op haar poot! Dat is het voordeel van deze techniek. Ik was bloednerveus. Elke verstapping zou toch mis kunnen gaan? Indy sprong zelfs al weer op de bank. Er was geen houden aan. Dan maar hondenkussens voor de bank leggen.

Twee dagen na de operatie mocht het verband eraf. Wat vond Indy dat lekker. Maar daardoor ging ze nog meer doen. Eigenlijk moest Indy 8 weken aan de riem lopen. Misschien heeft u het al geraden…..dat hebben we niet volgehouden. Indy en alleen maar aan de riem lopen dat past niet bij elkaar. Ik heb mijn eigen revalidatieprogramma gemaakt. Indy loopt lekker los, maar wel rustig aan en niet al te grote rondes. Zo nu en dan pootje baden ( met stiekem even zwemmen) Ze helpt daar waar mogelijk. We zijn bijvoorbeeld weer naar de supermarkt geweest. De producten die op haar hoogte staan mag ze pakken en op de scoot leggen. Thuis helpt zo waar kan en begeleid ze Ziva. Ik heb hier voor gekozen, omdat Indy anders echt depri gaat worden. Dan geneest ze zeker niet. Afgelopen vrijdag moesten we voor controle naar Hans en hij was meer dan tevreden. Ik mocht zo doorgaan met Indy. Natuurlijk weet ik dat er een risico aanzit. De plaatjes en schroeven moeten nog vastgroeien. Maakt Indy een grote onverwachte beweging dan gaat het fout. Daarom klop ik het elke dag dat het goed gaat af.

Nu moet haar linker achterpoot nog. Hopelijk gaat het dan net zo goed……