bron; website nationaal epilepsie fonds

Om te beginnen. Epilepsie komt ook bij kinderen voor.  Om het voor kinderen zelf begrijpbaar te maken heeft het epilepsiefonds een website ontwikkeld speciaal voor kinderen. Op deze website kunnen kinderen met en zonder epilepsie terecht voor informatie over epilepsie, kan er met elkaar gepraat worden in een forum en er ervaringsverhalen. Een geweldige website die ik met een groot uitroep teken wil neerzetten.

Wat is epilepsie?

Epilepsie is een aandoening die zich uit in de vorm van aanvallen. Aanvallen ontstaan door een plotselinge, tijdelijke verstoring van de elektrische prikkeloverdracht in de hersenen. Aanvallen verschillen van persoon tot persoon. Dat komt doordat er vele verschillende oorzaken zijn voor epilepsie. Die oorzaken bepalen de soort aanvallen en hoe vaak de aanvallen voorkomen.

Wat gebeurt er tijdens een aanval
Alles wat een mens denkt en doet, wordt gestuurd door de hersenen. Zonder die aansturing kan een mens niet bewegen, horen, zien, ruiken of zelfs ademhalen. Hersenen bestaan uit miljarden hersencellen, die voortdurend boodschappen aan elkaar doorgeven. Dat gebeurt via elektrische impulsen (kleine stroomstootjes) en chemische stoffen (neurotransmitters) die de prikkel overdragen van de ene hersencel op de andere. Soms wordt dit systeem, door wat voor oorzaak dan ook, verstoord. Het gevolg van de storing is een plotselinge en overmatige ontlading van (groepen) hersencellen, te vergelijken met een soort kortsluiting. Dit uit zich dan in een aanval. Met een EEG (elektro-encefalogram) is het mogelijk de elektrische activiteit van de hersenen te onderzoeken.

Verschijnselen

Een aanval kan zich op verschillende manieren uiten. Dit is afhankelijk van het gebied van de hersenen waar op dat moment de overmatige ontlading plaats vindt en hoe groot dat gebied is. Iemand kan vallen, schokken, vreemde bewegingen maken, iets vreemds ruiken of even afwezig zijn. Er zijn veel verschillende soorten epileptische aanvallen. Wanneer er geen aanval is, functioneren de hersenen van iemand met epilepsie meestal net zoals die van ieder ander. Er is dan dus niets aan hem of haar te merken.

Wanneer epilepsie
Na één aanval kan men nog niet zeggen dat iemand epilepsie heeft. Er zijn andere aandoeningen die epileptische aanvallen kunnen veroorzaken. Bijvoorbeeld plotseling voorkomende veranderingen van het hartritme, een laag bloedsuikergehalte of plotselinge temperatuurstijgingen (koortsstuipen) bij kinderen. Er kunnen dus aanvallen voorkomen die lijken op epileptische aanvallen (niet-epileptische aanvallen). Als de oorzaak van de aanvallen niet vanuit de hersenen komt, wordt dit geen epilepsie genoemd. Ook kan het zijn dat een aanval door bepaalde omstandigheden is uitgelokt. Zo´n aanval wordt wel een gelegenheidsaanval genoemd. Hierbij is dan wel sprake van een epileptische aanval, maar de kans op een volgende aanval is betrekkelijk klein. Na een eerste aanval wordt (meestal) geen behandeling ingezet, omdat er immers geen tweede hoeft te volgen. Van epilepsie is pas sprake wanneer iemand met enige regelmaat aanvallen heeft en onderzoek heeft uitgewezen dat de aanvallen veroorzaakt worden door een stoornis in de hersenen.

Op elke leeftijd
Epilepsie kan op iedere leeftijd voorkomen en ontstaan, maar in ongeveer 70% van de gevallen begint het voor of rond het 20e levensjaar. Een aantal vormen is leeftijdsgebonden. Dat wil zeggen dat de aanvallen in een bepaalde leeftijdsperiode voorkomen en met het ouder worden weer verdwijnen. Veel vormen van epilepsie worden echter veroorzaakt door aanleg, een hersenziekte of een hersenbeschadiging. Die aanvallen verdwijnen zelden spontaan.

Behandeling
De oorzaak van epilepsie is zelden weg te nemen. De meest gangbare manier om epilepsie te behandelen is met medicijnen, de zogeheten anti-epileptica. Medicijnen werken niet genezend. Gelukkig kunnen de meeste aanvallen goed worden onderdrukt met medicijnen.

Verschillende soorten aanvallen

Epileptische aanvallen bestaan er in vele soorten. Meestal wordt een tweedeling gemaakt in partiele aanvallen en gegeneraliseerde aanvallen. Bij de partiële aanvallen (‘part’ is gedeelte) is maar een gedeelte van de hersenen betrokken en bij de gegeneraliseerde aanvallen zijn de hele hersenen betrokken. Er zijn heel veel verschillende epileptische aanvallen. Soms kun je het niet aan iemand merken dat hij een aanval heeft. Dan lijkt het of iemand een beetje aan het dagdromen is of niet oplet in de klas. Bij andere aanvallen zie je het wel heel duidelijk. Bijvoorbeeld als iemand op de grond valt en wild gaat bewegen. Er zijn aanvallen die maar heel kort duren: een paar seconden of één minuut. Andere aanvallen duren wat langer. Maar ze stoppen bijna altijd weer vanzelf.

Hierna lees je meer over een aantal epileptische aanvallen, die ook bij kinderen kunnen voorkomen:

  • Absence
  • Grote of tonisch-clonische aanval
  • Complexe partiële aanval
  • Eenvoudige partiële aanval

Andere aanvallen:

  • Myoclonie
  • Atonische aanval

Absence

Een kind dat een absence heeft, staart een tijdje voor zich uit. Hij hoort niet wat er om hem heen gebeurt. Na een paar seconden is de aanval voorbij en gaat hij verder met wat hij aan het doen was. Hij is meteen weer helder. Sommige kinderen hebben wel tientallen absences op een dag. Op school mist een kind soms stukjes van de les. Vaak duurt een absence zo kort dat niemand het merkt. Bij deze aanval doen de hele hersenen mee: het is dus een gegeneraliseerde aanval.

Grote of tonisch-clonische aanval

Soms voelt een kind een grote aanval aankomen. Hij voelt iets raars in zijn maag, of hij ziet lichtflitsen. Daarna raakt hij bewusteloos. Soms ook voelt een kind niks van tevoren en raakt hij direct bewusteloos. Daarna wordt hij helemaal stijf. Weer wat later gaat hij schokken met zijn lichaam en soms ziet hij blauw. Soms heeft hij daarbij schuim op de mond. Als hij op zijn tong gebeten heeft, kan er ook bloed bij zitten. Na twee tot drie minuten houdt een aanval meestal op. Bij deze aanval doen de hele hersenen mee: het is dus een gegeneraliseerde aanval.

Complexe partiële aanval (in het lesmateriaal ‘pluk-en-smak’-aanval genoemd)

Een kind met een complexe partiële aanval krijgt plotseling een starende blik in zijn ogen. Soms wrijft of plukt hij aan zijn kleren. Ook kan hij een beetje smakken en soms komt er wat speeksel op zijn mond. Hij hoort misschien wel vaag wat er om hem heen gebeurt, maar hij kan het niet begrijpen. Hij reageert dan door wazig te kijken. Een kind kan bij zo’n aanval ook opstaan en zomaar gaan rondlopen. De kortsluiting zit maar in een klein gedeelte van de hersenen. Een aanval duurt één tot enkele minuten. Bij deze aanval is de kortsluiting in een klein gedeelte van de hersenen: het is dus een partiele aanval

Eenvoudige partiële aanval

Dit is een aanval die een kind voelt aankomen. Zijn arm gaat bijvoorbeeld trekken. Zonder dat hij er iets aan kan doen gaat de arm omhoog. De arm blijft bijvoorbeeld in een boog staan. Maar hij kan wel bijvoorbeeld door blijven praten: het bewustzijn blijft helder. Het kan ook zijn dat een gedeelte van zijn gezicht trekkingen krijgt. Of één van zijn benen. Of het kan dat hij zich misselijk voelt. Het duurt soms een paar seconden, soms een paar minuten. Bij deze aanval is de kortsluiting in een klein gedeelte van de hersenen: het is dus een partiele aanval.

Myoclonie

Bij deze aanval krijgt het kind één enkele of een aantal achter elkaar optredende spierschokken in armen en/of benen. Op dat moment is het niet bij bewustzijn, maar omdat de schok of schokken heel erg kort duren, valt dat vaak niet op. Iemand herstelt snel na zo’n aanval. Het is een gegeneraliseerde aanval.

Atonische aanval

Deze aanval zorgt voor een plotselinge verslapping van de spieren, waardoor een kind gemeen kan vallen en zich kan bezeren. Het kind is meestal maar een paar seconden bewusteloos. Deze aanval begint zonder waarschuwing vooraf en duurt meestal maar kort. Het is een gegeneraliseerde aanval.

Voor meer informatie over epilepsie kunt u kijken op de website:

Klik op het onderstaande logo om op de website  van het epilepsiefonds te komen:

contactgegevens epilepsiefonds:

De Molen 35, 3994 DA HOUTEN
Postbus 270, 3990 GB HOUTEN

tel 030 63 440 63
fax 030 63 440 60

giro 222111

e-mail info@epilepsiefonds.nl