In het kort.

Spasticiteit is geen ziekte. Spastische mensen kunnen gezonde kinderen krijgen. In ieder gezin kan een spastisch kind geboren worden. Het kan wel zo zijn dat in sommige families spasticiteit meer voorkomt en dat het dus erfelijk is. Maar dat komt niet zo vaak voor.

Wat kun je eraan doen?
Als je hersenen beschadigd zijn, kan dat niet meer overgaan. Maar als je zo vroeg mogelijk een goede behandeling krijgt, dan kunnen dokters ervoor zorgen dat je er zo min mogelijk last van hebt.
Meestal leer je dan zo goed mogelijk bewegen en je stem zo goed mogelijk gebruiken.
Kinderen met spasticiteit gaan vaak naar een mytylschool, waar ze gewoon leren maar ook hulp krijgen van dokters.

Cerebrale Parese (Spasticiteit)

Veel kinderen met cerebrale parese hebben normale leervaardigheden en vertonen een normale verstandelijke ontwikkeling; zij kunnen voor zichzelf zorgen en zonder hulp lopen.

Cerebrale parese ( spasticiteit) is een handicap. “Cerebraal” verwijst naar de hersenen en “parese” verwijst naar het gebrek aan spiercontrole. De aandoening is niet erfelijk en ook niet besmettelijk.

Spasticiteit is het gevolg van schade aan de hersenen, meestal veroorzaakt door:

  • beschadiging van de hersenen voor, tijdens of kort na de geboorte,
  • als je bij de geboorte weinig weegt
  • als de moeder ziek was of andere problemen had tijdens de zwangerschap
  • door een ongeval of hersenziekte na de geboorte

De schade hindert berichten die van de hersenen naar het lichaam en van het lichaam naar de hersenen worden gezonden en kunnen onwillekeurige bewegingen en/of spraak, gehoor of gezichtsstoornissen veroorzaken. De aandoening verergert niet, maar is ook niet te genezen en een positieve benadering en acceptatie van de aandoening door anderen zal de kwaliteit van het leven van het spastisch kind verbeteren. De ernst van spasticiteit kan variëren van een milde spraakhandicap of geen duidelijke tekenen, tot in het geheel geen spraak en een ernstig gebrek aan spiercoördinatie.

Er zijn kinderen met cerebrale parese die heel veel zelfstandig kunnen, maar andere kinderen hebben gespecialiseerde behandeling nodig met inbegrip van multidisciplinaire zorg van artsen, fysiotherapeuten, bezigheidstherapeuten, logopedisten, en docenten met een speciale opleiding met betrekking tot leerhandicaps.

Cerebrale Parese uit zich op de volgende manieren:

Spastisch: stijve en moeizame bewegingen, aangezien de spieren zijn samengetrokken en de ledematen stijf aanvoelen.

Athetose: onwillekeurige en ongecontroleerde bewegingen aangezien berichten van de hersenen naar het lichaam ongecoördineerd zijn. Deze bewegingen vinden de gehele tijd plaats en kunnen vooral de spraak hinderen.

Atactisch: verstoord gevoel voor evenwicht en perceptie van diepte, die een onhandige en instabiele bewegingen van handen en voeten ten gevolge hebben.

Er kan een mengeling van deze typen gevonden worden bij mensen bij wie de diagnose van cerebrale parese is vastgesteld. Daar komt bij dat de onderste ledematen of één zijde van het lichaam meer aangedaan kan zijn dan de andere. De ernst van de handicap veroorzaakt door spasticiteit zal de verwachtingen en levensstijl van de leerling bepalen.

Hoe herkent men een kind met Cerebrale parese (spasticiteit)

Behalve in uitzonderlijke gevallen, zoals een ongeluk met hersenletsel ten gevolge, heeft iemand met spasticiteit enige of alle van de volgende aanwijzingen vanaf de geboorte:

  • raar bewegen met armen en benen
  • vreemd en onverwacht lachen
  • stijf aanvoelen
  • een verkrampt en scheef gezicht hebben
  • kwijlen
  • moeilijk lopen.
  • Spasmodisch, onbeheerste of schokkerige bewegingen van de ledematen, het
  • hoofd of gelaat of stijve ledematen in een onnatuurlijke houding.
  • Samengetrokken spieren. Is misschien niet in staat om de voet plat te zetten, met
  • de hiel naar beneden wanneer hij/zij staat of loopt.
  • Problemen met praten, slikken en/of kauwen.
  • Wisselende en ongelijkmatige momenten van oplettendheid.
  • (Gebreken in leesvaardigheid en in taalbegrip.)
  • Periode waarin hij/zij voor zich uit staart.
  • Enig gehoorverlies, met het gevolg dat er een tragere taalontwikkeling is.
  • Zwakkere visuele en perceptuele waarneming. Leerlingen met deze problemen
  • zijn zich er niet altijd van bewust dat wat ze zien verschilt van wat anderen zien.

Deze informatie komt van de website: vereniging van motorisch gehandicapten en hun ouders, Bosk.

Boekentip: Vliegfeest


Tom zit in een elektrische rolstoel omdat hij spastisch is. Zijn hobby is vliegen. Daarover gaat het verhaal in Vliegfeest.